Een normale bevalling vindt plaats bij een zwangerschapsduur tussen de 38e en de 42e week. Een kind is meestal levensvatbaar vanaf een zwangerschapsduur vanaf 26 weken. Dat betekent echter wel dat een kind nog heel kwetsbaar is en een flinke tijd in de couveuse verder moet groeien.

Het begin van de bevalling
Een normale bevalling start met één van de volgende kenmerken:
- verlies van de slijmprop (tot 2 weken voor de bevalling)
- breken van de vliezen
- op gang komen van de weeën

Waar bevallen?
Er zijn veel plaatsen waar je kunt bevallen: thuis, ziekenhuis, kraamkliniek, kraamhotel.Informeer bij je verloskundige naar de mogelijkheden in jouw omgeving. Ook als je er niet voor kiest om in het ziekenhuis te bevallen, is het slim om er toch een keer te kijken tijdens een voorlichtingsavond. Er kunnen zich altijd complicaties voordoen, bekendheid met het ziekenhuis zorgt er dan voor dat je iets minder stress hebt.

Hoe bevallen?
Er zijn veel manieren om te baren. Lees er hier meer over.

Naast de natuurlijke bevalling zijn er allerlei hulpmiddelen voor als het wat minder voorspoedig verloopt:
- inleiden van de bevalling
- pijnbestrijding
- tangverlossing
- vacuümverlossing
- ruggenprik
- keizersnede

Hoe jouw bevalling zal verlopen is niet te voorspellen. Iedere vrouw reageert anders.

Kunstverlossingen
Als de bevalling niet voorspoedig verloopt of als verwacht wordt dat de bevalling niet natuurlijk kan verlopen, kan er besloten worden om de natuur een handje te helpen.
De tangverlossing en de vacuümextractie zijn de meest voorkomende kunstverlossingen. De baby wordt dan wel via de natuurlijke weg geboren, maar met wat extra hulp van de verlostang of de vacuümpomp. Dit kan bijvoorbeeld nodig zijn als de baring te langzaam verloopt of wanneer wordt geconstateerd dat de baby een zuurstoftekort heeft. De keuze voor tang of vacuümpomp hangt af van meerdere factoren en wordt bepaald door de gynaecoloog of verloskundige die de bevalling begeleidt.
Een keizersnede is een veel ingrijpendere kunstverlossing. Dit wordt gedaan als het bekken te nauw is, het kindje in een verkeerde houding ligt (stuit- of dwarsligging) of als de moeder of het kind fysiek niet in staat zijn een zware bevalling te doorstaan.
Een kunstverlossing wordt altijd in het ziekenhuis uitgevoerd.

Met wie bevallen?
Verder moet je bedenken wie je graag bij je bevalling erbij wilt hebben, je hebt immers geen partner. Vanzelfsprekend kun je er ook voor kiezen om zonder gezelschap te bevallen. Een bevalling kan echter lang duren en dan is een beetje hulp erg prettig. Natuurlijk is er wel een verloskundige of verpleegkundige om je steun te bieden, maar die zijn niet aldoor aanwezig.

Belangrijk is het om te zorgen dat die bewuste persoon in staat is om jouw wensen en behoeften te vertalen.

Ziekenhuiskoffertje
Wat is handig om in te pakken in het ziekenhuiskoffertje?
- toiletartikelen
- pyjama of nachtjapon (evt. met opening voor borstvoeding)
- paspoort (nodig voor aangifte)
- fototoestel, filmpjes, batterijen etc.
- kleding voor je baby (een paar verschillende maten)
- iets om te lezen
- verzekeringspapieren
- badjas
- slippers of pantoffels
- slipjes (vlak na de bevalling zijn een paar oerdegelijke supergrote onderbroeken in maat XXL een handig voor je kraamverband, want in je strings blijven die namelijk niet zitten!)
- beha’s (evt. voedingsbeha’s)
- naam en telefoonnummers van mensen die je direct wilt bellen
- mobiele telefoon (is in sommige ziekenhuizen toegestaan)

Inventaris thuis
Wat heb je thuis nodig voor je bevalling?
- een kraampakket (kun je vaak via de ziekenfonds/ ziektenkosten verzekering krijgen en hier zit een aantal van de hierondergenoemde dingen in)
- een rolletje tape
- twee pakken maandverband
- twee pakken kraamverband
- een flesje alcohol (70%, bij de drogist verkrijgbaar)
- een pak steriele gaasjes
- vijf celstofonderleggers
- wanneer je borstvoeding wilt geven: tenminste twee voedingsbeha’s en twee dozen zoogkompressen (zonder plastic erin) of uitwasbare zoogcompressen (vonden wij veel fijner!!!)
- klossen voor onder het kraambed. Er geldt dat je kraambed op ongeveer 72 cm. hoogte moet staan, om rugklachten bij de kraamverzorgster te voorkomen
- thermometer
- kruiken (kun je ook vaak lenen)

Regelen
Na de bevalling zijn er een aantal zaken die moeten gebeuren:
 

- Geboorte-aangifte: dit moet gebeuren door een persoon die bij de bevalling is geweest. Deze persoon heeft er jouw paspoort voor nodig. Hieronder vind je hier meer over.
 

- Hielprikje: bij de aangifte krijg je de benodigdheden mee voor de hielprik. Deze prik screent baby’s op een paar stofwisselingsziekten en wordt meestal op de vijfde dag uitgevoerd. De kraamhulp zal de prik uitvoeren of anders iemand van het consultatiebureau (als je nog in het ziekenhuis verblijft, het ziekenhuispersoneel).
 

- Kinderbijslag: de papieren om deze aan te vragen ontvang je automatisch na aangifte van je kind.
 

- Geboortekaartjes: je kunt er voor kiezen om ze zo snel mogelijk na de geboorte te versturen zodat het meeste kraambezoek de eerste week komt, wanneer je nog kraamhulp hebt.Als je ze later verstuurt, heb je wel een rustige kraamtijd, maar loop je de kans om nog maandenlang allerlei bezoek te krijgen. Je kunt dit gedeeltelijk ondervangen door een kraamfeest. Als je wilt, kun je een e-mail (evt. met foto) aan je adressenbestand sturen en/of foto’s op een website plaatsen.
 

- Kraamzorg en nazorg door de verloskundige. Verder kun je een thuisbezoek van je huisarts/wijkverpleger verwachten voor controle van jou en de baby.

Geboorte-aangifte
Als je kindje geboren wordt, moet er binnen drie werkdagen aangifte worden gedaan. De ambtenaar van de Burgelijke Stand maakt dan een geboorteakte op. Deze akte vormt het bewijs dat je kindje is opgenomen in het geboorteregister. Niet iedereen mag aangifte doen. Eén van de volgende personen is verplicht het te doen:
- de vader van het kind (mits aanwezig bij de geboorte)
- iemand die tijdens de geboorte aanwezig was
- degene in wiens huis het kind is geboren
- het hoofd van de instelling waar het kind geboren is
- de burgemeester
- de moeder zelf mag natuurlijk ook aangifte doen
 

De ambtenaar van de Burgerlijke Stand heeft een aantal gegevens nodig om je kind te registreren. De dingen die je nodig hebt zijn:
- voornaam, achternaam, woonplaats en beroep van de moeder (en evt. de vader)
- plaats, dag en tijd van geboorte
- voornaam, achternaam en geslacht van het kind
Je mag je kindje bijna elke voornaam geven, maar er wordt natuurlijk wel gelet op eventuele kwetsende namen. De ambtenaar kan weigeren dit soort namen te registreren.
Sinds 1 januari 1998 mag je kiezen of je kind de achternaam van de vader of van de moeder krijgt. Als je niet getrouwd bent, krijgt je kindje automatisch jouw achternaam.