The first
king of the Netherlands, from
1806 until
1810, was
French.
Napoleon I installed his
brother
Louis Bonaparte as king over what was then called the
Kingdom of Holland, a
puppet state. The present
monarchy was originally founded in 1813 when the French
were driven away and the then
prince of Orange was proclaimed as Sovereign Prince of
The
United Netherlands (comprising certain northern
provinces). The new monarchy was confirmed in
1815 at the
Congress of Vienna as part of the re-arrangement of
Europe after the fall of
Napoleon Bonaparte, and its status as
kingdom was also confirmed. The House of Orange-Nassau
were given the modern day Netherlands and also
Belgium to
rule as the
United Kingdom of the Netherlands. In addition, the King
of the Netherlands became hereditary
Grand Duke of Luxembourg.
Prior to the
Napoleonic wars, the Netherlands had been led by
stadtholders from the
House of Orange-Nassau, but the
state was, formally, a
republic. The first king of the
constitutional monarchy of the Netherlands,
William I, was a direct
male line
descendant of
John the Elder, a younger brother of
William of Orange (also known as William the
Silent) who, from
1568 on, had led the
Dutch in their eighty-year struggle for independence
from
Spain. His family had a considerable influence on Dutch
politics. They came from
Dillenburg,
Germany, home of the
Nassau family. Willem's title 'Prince of Orange' was
acquired through his
inheritance of the principality of
Orange, located south of
Valence in
France, in
1544.
Abdication of the throne has become a de facto tradition
in Dutch Monarchy.
Queen Wilhelmina and
Queen Juliana both abdicated in favor of their daughters
and
William I abdicated in favor of his eldest
son.
The present monarch,
Queen Beatrix, has stated she will not abdicate in the
near future, to allow Crown
Prince Willem-Alexander and his wife
Princess Máxima to spend time with their family.
[edit]
Monarchs
Wilhelmina (1890-1948)
-
When Wilhelmina came to the throne in
1890 at age 10 (her mother, Queen Emma, second wife of
the then deceased
William III, acted as regent until Wilhelmina reached
the age of 18) — Luxembourg, also a former member of the
erstwhile
German Confederation, was not willing to accept a (female)
Grand Duchess under
Salic law. Instead a family member,
Adolf, former Duke of Nassau, became Grand Duke of
Luxembourg, ending the
personal union between the Netherlands and Luxembourg.
The 58-year reign of Queen Wilhelmina was dominated by
the two World Wars. She married a German prince,
Heinrich von Mecklenburg-Schwerin, who unfortunately was
not happy with his unrewarding role of husband-to-the-queen.
Wilhelmina's strong personality and unrelenting passion to
fulfill her inherited task overpowered many men in position
of authority, including ministers, prime-ministers and her
own husband. She is mostly remembered for her role during
World War II. Initial disappointment of many Dutch
people because of her quick withdrawal to
London faded (but never forgotten and by some never
forgiven) when she proved to be of great moral support to
the people and the resistance in her occupied country.
Hendrik and Wilhelmina had one daughter,
Juliana, who came to the throne in
1948. They lived in
The Hague and in
Palace 't Loo (Paleis 't Loo) in
Apeldoorn.
Juliana (1948-1980)
-
Juliana reigned from
1948 until
1980, and whereas Wilhelmina reigned like a general,
Juliana expressed a more motherly character. One of her
first official acts was to sign the treaty of independence
of the Dutch colony
Indonesia. She became involved in two major crises: the
Greet Hofmans affair and the
Lockheed scandal, both of which directly threatened the
credibility of the throne. She married a German of noble
descent, Prince
Bernard von Lippe-Biesterfeld. Together they had four
daughters,
Beatrix,
Irene,
Margriet and
Christina. After their return from
Ottawa,
Canada in
1945 (where Margriet was born), they lived in the
Soestdijk Palace (Paleis Soestdijk) in Soestdijk, about
20 km north-east of
Utrecht. She died on
March 20,
2004. Her husband Bernhard died on
December 1,
2004.
Beatrix (1980-present)
-
The Dutch royal family today is much larger than it has
ever been.
Queen Beatrix and her husband, the late
Prince Claus, have three sons,
Willem-Alexander (married to
Princess Máxima),
Johan Friso (married to
Mabel Wisse-Smit) and
Constantijn (married to
Princess Laurentien). Her sister Margriet and her spouse
Pieter van Vollenhoven have four sons: Maurits, Bernhard,
Pieter-Christiaan and Floris. Six of these seven princes as
well as Margriet, are all (potentially) legal heirs to the
throne, although the first right goes to the Crown Prince,
and after him his daughters
Catharina-Amalia and
Alexia, then his brother Constantijn. Prince Johan-Friso
lost his right to the throne because his marriage to Mabel
Wisse Smit was not approved by the
Staten-Generaal. The two other sisters of Beatrix, Irene
and Christina, have lost their rights to the throne because
their marriages were not approved by the Staten-Generaal.
They both married Roman-Catholics and Irene herself
converted to Roman-Catholicism, which at that time (the
1960s) was still politically problematic for an heir to the
throne.
Traditionally, Dutch monarchs have always been members of
the
Dutch Reformed Church although this was never
constitutionally required. This tradition is embedded in the
history of the Netherlands. An additional complication
which the government wanted to avoid, was that Irene's
husband,
Carlos de Bourbon Parma, (whom she later divorced) was a
Spanish member of a noble family that claimed their alleged
rights to the Spanish throne.
Willem-Alexander
-
The crown prince is Willem-Alexander (born
1967), Prince of Orange-Nassau. He studied history at
the
University of Leiden and became actively involved in
water management. His wife is
Princess Máxima (née Máxima Zorreguieta Cerruti), an
economy major, whose father was a minister of agriculture in
the dictatorial regime under General Videla in
Argentina. Because of that, their relationship was
accompanied by fierce public debate, and only officially
sanctioned after quiet diplomacy, resulting in Máxima's
father agreeing not to be present on their
wedding day (February
2,
2002). Former minister
Max van der Stoel and prime minister
Wim Kok seem to have played a crucial role in this
process.
On
7 December
2003 Princess Máxima gave birth to a daughter: Princess
Catharina-Amalia. On
26 June
2005 another daughter was born:
Alexia. After Willem-Alexander they are second and third
in line to the Dutch throne.
|
laatse nieuws
Deventer glasvezel
KPN gaat VDSL2 testen
Door Mick de Neeve - woensdag 30 augustus 2006 23:45 - Bron: KPN -
Submitter: Doane - Views: 35.282 - Permalink
KPN heeft bekendgemaakt dat het in Den Haag, Diemen en Enschede
proeven gaat nemen met de vorig jaar goedgekeurde VDSL2-breedbandstandaard.
VDSL2 is een soort 'upgrade'-technologie waarbij wijken via de bestaande
kopernetwerken op een volgende-generatienetwerk zoals glasvezel worden
aangesloten. KPN gaat in het vierde kwartaal van dit jaar in de drie
proeftuinen ruim honderd verdeelkasten voorzien van glasvezelverdeelpunten.
Aan iedere verdeelkast kunnen volgens KPN 200 tot 400 aansluitingen worden
gehangen. Het bedrijf zegt snelheden van 30Mbps toe, wat neerkomt op
maximale afstanden van ruim anderhalve kilometer tussen aansluiting en
verdeelkast. Dat is met enige marge voldoende voor één hdtv-kanaal. Op
vijfhonderd meter ligt de maximale snelheid van VDSL2 op circa 100Mbps,
waarmee meer kanalen mogelijk worden.
KPN heeft de netwerkproeven opengesteld voor concurrenten,
vermoedelijk naar aanleiding van een recente beslissing van de Europese
Commissie dat Deutsche Telekom zijn VDSL-netwerk open moet stellen voor
derden. Het is onduidelijk wie zich daarvoor hebben aangediend, en hoe en
tegen welke kosten zij, zoals het persbericht vermeldt, 'de nieuwe
technologie kunnen testen en hun eigen breedbanddiensten met klanten kunnen
uitproberen'. Eelco Blok, KPN-bestuurslid, zegt dat de telco via de proef
inzicht wil krijgen hoe klanten breedbanddiensten gebruiken. Het is
aannemelijk dat daarbij gekeken wordt hoe het gebruik en de beleving daarvan
zich verhoudt tot de afstand tot het glasvezelknooppunt, en die gegevens
vervolgens gebruikt worden om optimale afstanden tot de verdeelkasten te
bepalen.
Gerelateerde nieuwsberichten (openen in nieuw window)03-08-2006:
Amsterdam krijgt tweede glasvezelnet19-07-2006: EC verbiedt Appingedam
glasvezelnet te steunen21-06-2006: Rem op overheidsinvesteringen
telecom20-06-2006: Concurrenten KPN vragen proactief ingrijpen Opta -
Update14-06-2006: Populariteit HDTV in Nederland sterk
toegenomen21-05-2006: UPC poogt aanleg glasvezel Amsterdam te
blokkeren01-05-2006: Internet2 gaat snelheid opvoeren met factor
8023-02-2006: Gigabeam timmert aan de weg met WiFiber21-01-2006: CBS:
meerderheid huishoudens heeft breedband28-05-2005: Nieuwe ITU-standaard
VDSL2 goedgekeurd
Ericsson test VDSL2
Het Zweedse Ericsson test een nieuwe
breedbandtechnologie die transmissiesnelheden tot
100 megabit per seconde ondersteunt in twee
richtingen, ruim voldoende voor HDTV, dat zo'n 50
megabit per seconde nodig heeft. Ericsson spreekt
over VDSL2, de opvolger van VDSL, dat in Nederland
door KPN wordt toegepast. Nadeel is dat het
installeren van VDSL2 erg duur is: zo'n 2000 euro
per gebruiker. Maar dat komt aardig overeen met
glasvezel. Voor VDSL, dat gebruik maakt van de
bestaande coax telefoonlijnen, is de afstand van de
woning tot de centrale van belang. Die mag niet te
groot zijn.
|
Portretrecht
|
|
Eйn
van de beperkingen op het auteursrecht van de fotograaf is het
portretrecht.
Met betrekking tot portretten is er een verschil tussen al of niet
in opdracht gemaakte portretten.
Het portretrecht beperkt aan de ene kant de vrijheid van de
fotograaf om met portretfoto’s te doen wat hij wil, dat betreft dan
niet in opdracht gemaakte portretten.
Aan de andere kant geeft het soms mensen die op de foto staan het
recht om iets met die foto te doen zonder de toestemming van de
fotograaf, dat is het geval wanneer de geportretteerde zelf de
opdracht tot het maken van de foto heeft gegeven.
Portret
Een
portret is een herkenbare afbeelding van het gezicht van een
persoon. Maar in de rechtspraktijk is het begrip niet tot deze
beperkte omschrijving beperkt. Of een foto wel of geen portret is
wordt bepaald door de herkenbaarheid van degene die op de foto
staat. Dat is natuurlijk het geval wanneer iemands gezicht op de
foto staat, maar ook een typerende lichaamshouding kan een foto tot
een portret maken. Het is niet nodig dat de geportretteerde
onmiddellijk voor iedereen herkenbaar is. Ook als alleen mensen die
hem goed kennen hem op de afbeelding herkennen is er sprake van een
portret. Het begrip ‘portret’ moet ruim geпnterpreteerd worden.
In opdracht gemaakte portretten
Art.
19 en 20 van de Auteurswet gaan over de in opdracht gemaakte
portretten. Dat zijn niet alleen pasfoto’s of andere ‘echte
portretfoto’s’, maar ook een foto van een hele schoolklas valt onder
deze regeling. Bij in opdracht gemaakte portretfoto’s staat het de
fotograaf niet vrij om de foto’s te gebruiken zonder toestemming van
de geportretteerden. Dit betekent in de praktijk dat bijvoorbeeld
portret- of bruidsfoto’s niet zomaar zonder toestemming in de
etalage mogen worden gehangen. Het feit dat het bij de fotograaf
gebruikelijk is portretfoto’s in de etalage te hangen betekent niet
dat nieuwe klanten daaruit moeten afleiden dat ze daarom
stilzwijgend toestemming geven. Is de afgebeelde persoon overleden
dan is blijkens art. 20 Aw tot tien jaar na het overlijden
toestemming van de nabestaanden vereist.
De
geportretteerde of de nabestaanden mogen daarentegen zonder
toestemming van de fotograaf de bewuste foto reproduceren. De
afgebeelde mag de foto gewoon ‘bij laten maken’ en deze exemplaren
eventueel verspreiden in de familie- of kennissenkring. Zelfs kan de
fotograaf zich niet verzetten tegen de publicatie van een door hem
in opdracht gemaakte foto in een nieuwsblad of tijdschrift. Zou de
fotograaf die foto willen laten publiceren dan is daarvoor juist wel
de toestemming nodig van de opdrachtgever.
Voor
de goede orde: anderen die een in opdracht gemaakte foto willen
gebruiken hebben toestemming van zowel fotograaf als geportretteerde
nodig.
Niet in opdracht gemaakte portretten
Art.
21 Aw bevat de regeling voor niet in opdracht gemaakte portretten.
Bij deze foto’s heeft de fotograaf zelf besloten dat de foto gemaakt
moet worden, of is de foto bijvoorbeeld in opdracht van een krant of
tijdschrift gemaakt. Door het feit dat de geportretteerde het goed
vindt dat de foto gemaakt wordt en er zelfs voor poseert wordt de
geportretteerde geen opdrachtgever. Maar dat betekent nog niet dat
de geportretteerde toestemming heeft verleend voor publikatie. Pas
wanneer die extra toestemming ook is verleend kan de geportretteerde
zich in de regel niet meer tegen de publicatie verzetten.
De geportretteerde heeft zeer beperkte rechten: hij kan zich alleen
verzetten tegen een door hem niet gewenste publicatie van een niet
in zijn opdracht gemaakt portret. Publicatie door de fotograaf, of
iemand anders is alleen niet toegestaan wanneer de geportretteerde
een redelijk belang heeft dat zich verzet tegen de publicatie van de
foto.
Redelijk belang
Bij
de beoordeling of de geportretteerde een redelijk belang heeft om
zich tegen de publicatie van het portret te verzetten, zijn de
achtergrond en omstandigheden van de geportretteerde bepalend:
datgene wat nu juist de geportretteerde bezighoudt is daarbij van
belang. Dat is heel wat anders dan een algemene norm die in een
soortgelijk geval voor iedereen zou gelden, bijvoorbeeld ‘iets wat
een normaal denkend en handelend mens moet kunnen aanvoelen’. Het is
alleen het gevoel van de geportretteerde dat bepalend is om een
redelijk belang aanwezig te achten, niet een algemene norm. Deze
subjectieve norm maakt het vaststellen van algemene regels ook zo
moeilijk.
Het blijft een belangenafweging: het redelijk belang van de
geportretteerde staat tegenover het belang van de vrijheid van
meningsuiting, het recht van vrije fotojournalistiek, de vrijheid
van expressie en informatie. Het recht van de geportretteerde is
niet absoluut. Bij foto’s van grote mensenmassa’s zoals in
voetbalstadions, bij demonstraties of popconcerten zal het
portretrecht van elk van die personen niet snel van belang zijn. Ook
mensen die een rol spelen in het openbare leven zullen meer te
dulden hebben dan niet aan de weg timmerende personen.
Onderstaand
enkele handvaten die gebruikt kunnen worden bij de beoordeling of er
een redelijk belang aan de kant van de geportretteerde aanwezig is.
Het redelijk belang waarvan in dit kader sprake is kan aanwezig zijn
in de volgende situaties:
-
Er
is sprake van een persoonlijk belang.
-
Er
is sprake van een commercieel of financieel belang.
Persoonlijk belang
Ieder
mens heeft recht op privacy en behoort met rust te worden gelaten in
zijn privй-sfeer en –omstandigheden. De fotograaf zal bij de
publicatie bedacht moeten zijn op mogelijke bezwaren daartegen van
de afgebeelde persoon. Afhankelijk van de omstandigheden kan het
zelfs zo zijn dat de fotograaf zich daarvan vantevoren had moeten
vergewissen. Met een inbreuk op de privacy van de geportretteerde is
het redelijk belang in de zin van art. 21 Aw aanwezig. Feitelijke
omstandigheden zoals de aard en mate van intimiteit waarin iemand is
afgebeeld, het karakter van de opname en de context van de
publicatie kunnen bij de beoordeling of er sprake is van een moreel
en dus een redelijk belang een rol spelen. Dat een foto genomen is
in de openbaarheid wil helaas niet zeggen dat publicatie zomaar
toegestaan is. Gemanipuleerde en daarmee te bespottelijke foto’s,
het vertonen van een portret in een film die niet rijmt met de
godsdienstige opvatting van de geportretteerde, direct gevaar voor
de geportretteerde tengevolge van publicatie, het zijn allemaal
voorbeelden van zaken waarin de rechter steeds een redelijk belang
aanwezig achtte. Politieke gezagsdragers dienen in het geval van
spot echter wel tegen een stootje te kunnen. Maar ook de
resocialisatiegedachte kan een argument voor de van een strafbaar
feit verdachte geportretteerde opleveren: (ex-)verdachten dienen
beschermd te worden tegen de verspreiding van hun portret. Ons
hoogste rechtscollege heeft tenslotte nog uitgemaakt dat een
geportretteerde in beginsel steeds een redelijk belang heeft om zich
tegen gebruik van het portret zonder zijn toestemming te verzetten,
als dat portret wordt gebruikt in een commerciлle reclame-uiting.
Commercieel belang
Het
redelijk belang van de geportretteerde kan ook liggen in de
commerciлle sfeer: ter bescherming van de “verzilverbare
populariteit” van de afgebeelde persoon. Bekende Nederlanders zoals
sportlieden, muzikanten, tv- en filmsterren van wie portretten
gebruikt worden om reclame-uitingen te ondersteunen krijgen daar
normaal een extra hoge vergoeding voor. Ook zullen ze zelf willen
bepalen aan welk merk ze hun imago willen verbinden. Het redelijk
belang is in dit geval het commerciлle belang van de geportretteerde
persoon |
|
VDSL2 (Very-High-Bit-Rate Digital Subscriber Line 2,
ITU-T G.993.2 Standard) is an access technology that
exploits the existing infrastructure of copper wires that
were originally deployed for
POTS services. It can be deployed from central offices,
from fibre-fed cabinets located near the customer premises,
or within buildings. ITU-T G.993.2 VDSL2 is the newest and
most advanced standard of
DSL broadband wireline communications. Designed to
support the wide deployment of Triple Play services such as
voice, video, data, high definition television (HDTV) and
interactive gaming, VDSL2 enables operators and carriers to
gradually, flexibly, and cost efficiently upgrade existing
xDSL-infrastructure.
ITU-T G.993.2 (VDSL2) is an enhancement to G.993.1
VDSL that permits the transmission of asymmetric and
symmetric (Full-Duplex) aggregate data rates up to 200 Mbit/s
on twisted pairs using a bandwidth up to 30 MHz.
VDSL2 deteriorates quickly from a theoretical maximum of
250 Mbit/s at 'source' to 100 Mbit/s at 0.5 km and 50 Mbit/s
at 1 km, but degrades at a much slower rate from there, and
still outperforms
VDSL. Starting from 1.6 km its performance is equal to
ADSL2+.
ADSL-like long reach (LR) performance: ADSL-like long
reach performance is one of the key advantages of VDSL2.
LR-VDSL2 enabled systems are capable of supporting speeds of
around 1-4 Mbit/s (downstream) over distances of 4 to 5 km,
gradually increasing the bit rate up to symmetric 100Mbit/s
as loop-length shortens. This means that VDSL2-based systems,
unlike VDSL1 systems, are not limited to short loops or MTU/MDUs
only, but can also be used for medium range applications.
HDTV: Televisie van de toekomst
HDTV. High Definition Television,
hoge-definitietelevisie met ten minste 720
beeldlijnen of zelfs 1080 beeldlijnen,
breedbeeld-formaat (16/9) en meerkanaalsgeluid. Een
revolutie is op komst. En u bent erbij. U ziet de
modder op de bal, de pretlichtjes in de ogen van
Huntelaar na een mooie actie.De ware
voetballiefhebber kan deze woorden van Herman
Kuiphof dromen. Dit fragment dateert uit de bizarre
eerste minuut van de finale van de tiende
wereldkampioenschappen voetbal die plaatsvonden in
, Duitsland in 1974. Nadat Nederland de bal
veertien (!) keer had overgespeeld zonder dat er een
Duitse voetbalschoen aan te pas was gekomen, lag
’ie op de penaltystip.
Maar behalve een hoogtepunt uit de geschiedenis
van het Nederlandse voetbal was er meer aan de hand
met deze beelden. De wedstrijd stond op een
technologisch kruispunt. Want voor genoemd WK
bezaten veel Nederlanders een zwart-witbuis en dit
grote voetbalfeest was voor hen aanleiding om
eindelijk de stap te maken naar de in Nederland in
december 1967 geïntroduceerde en inmiddels
betaalbare kleurentelevisie. (Leuk detail: in die
begin-dagen gebeurde het nog dat de commentator ten
behoeve van zwartwitkijkers meldde welke
voetbalteams in lichte en welke in donkere shirts
speelden.)
Als het aan Casema, Essent Kabelcom, Samsung
Electronics, UPC en Philips ligt, stappen we deze
zomer weer een nieuw televisietijdperk in. Zij
hebben het WK voetbal dat deze zomer – hoe
toevallig – in Duitsland plaatsvindt aangegrepen
om de high definition-televisie te promoten en gaan
ertoe over om de WK-voetbal-uitzendingen van de NOS
gratis via de kabel in HD-kwaliteit aan te bieden.
Deze kwaliteit – het moet gezegd, we hebben het
gezien – staat garant voor haarscherpe en
kristalheldere beelden in levensechte kleuren, zo
levensecht dat u straks de muggen in de warme
televisiestudio rond de weelderige haardos van Tom
Egbers zult kunnen zien vliegen.
De techniek achter
HDTV
HDTV staat voor High
Definition Television,
digitale televisie met de
hoogste beeldkwaliteit.
Naast het voordeel van een
kleurrijker en scherper
beeld, bevat het HDTV-beeld
vier tot vijf keer meer
detail dan het huidige PAL
tv-beeld. Een en ander heeft
te maken met de resolutie,
een verwijzing naar het
aantal beeldlijnen dat op
een televisiescherm wordt
weergegeven.
Een niet
HD-televisiebeeld in Europa
bestaat uit 625 beeldlijnen,
waarvan 576 beeldlijnen op
het scherm zichtbaar zijn.
Dit formaat staat bekend
onder de naam PAL. Buiten
Europa is het meest
gebruikte formaat NTSC met
525 beeldlijnen. Bij HDTV
bestaat het beeld uit 1280
horizontale lijnen en 720
verticale lijnen (pixels) of
1920 horizontale lijnen en
1080 verticale lijnen
(pixels). Dit grote aantal
beeldlijnen verklaart waarom
de resolutie van HDTV
superieur is aan PAL en NTSC.
Er zijn twee manieren om de
beeldlijnen op het scherm te
tonen, namelijk interlaced
(i) of progressive (p) scan.
Bij interlaced scan is
sprake van een in twee fases
opgebouwd beeld. Eerst
verschijnen alle ‘even’
beeldlijnen van boven naar
onder op het scherm en
daarna alle ‘oneven’
beeldlijnen. Bij progressive
scan wordt het beeld in
één keer weergegeven. De
scanfrequentie bedraagt
50Hz, wat inhoudt dat het
beeld 50 keer per seconde
wordt ververst. Op dit
moment zijn bij HDTV twee
formaten populair: 1080i en
720p. HDTV wordt dus
uitgezonden met 1080
interlaced beeldlijnen of
720 progressive scan
beeldlijnen.
Een andere relevante
technische term is
beeldpunt. Beelden op het
scherm zijn opgebouwd uit de
zogenoemde pixels of
beeldpunten. Elke pixel
bestaat uit drie gekleurde
puntjes: een rode, een
blauwe en een groene. Op
afstand ziet de kijker de
drie puntjes als één
kleur. Bij gewone televisie
worden ongeveer 414.720
beeldpunten gebruikt,
terwijl bij HDTV het beeld
is opgebouwd uit 2.073.600
beeldpunten. De beeldpunten
zijn bij HDTV kleiner en
dichter op elkaar geplaatst.
Hierdoor kan HDTV tot vijf
keer meer detail weergeven
dan we gewend zijn.
Wie het over HDTV heeft,
praat ook over de
aspect-ratio; de horizontale
(breedte) en de verticale
(hoogte) maat van het
scherm. Deze ratio indiceert
hoe het beeld op het scherm
wordt weergegeven. De
beeldverhouding 4:3 is
gemeengoed bij conventionele
televisies. HDTV wordt
uitgezonden in
breedbeeldformaat met een
aspectratio van 16:9.
Dan de compressie.
Televisiezenders krimpen het
kwalitatief hoogwaardige
HD-beeld in om dezelfde
bandbreedte te kunnen
gebruiken als bij analoge
televisie.
Voor de grote hoeveelheid
data dienodig is voor HDTV
is de compressiemethode
MPEG4 ontwikkeld. MPEG4
verbetert de compressie van
beeld en geluid aanzienlijk,
waar-door een relatief
weinig bandbreedte nodig is
voor de beste kwaliteit.
Voordelen
van HDTV
Wie
nu
overvallen
wordt
door
een
vu
is
niet
gek
aan
het
worden.
Ook
in
de
jaren
negentig
werd
HDTV
met
veel
tromgeroffel
aangekondigd
als
the biggest
thing.
Wat
het
misschien
wel
was,
maar
omdat
de
toenmalige
HDTV’s
nogal
prijzig
waren
en
overheid
en
tv-producenten
bepaald
niet
stonden
te
dringen
om
dit
initiatief
volledig
te
ondersteunen,
stierf
het
een
stille
dood.
De
kaarten
liggen
nu
anders
en
de
kans
op
een
doorbraak
is
heel
Daarvoor
zijn
een
paar
argumenten
aan
te
wijzen.
Zo
heeft
HDTV
in
de
VS
en
Japan s
die
voor
Europa
een
belangrijke
graadmeter
zijn
–
al
een
stevige
voet
aan
de
grond.
En
ook
in
Europa
is
sinds
ruim
een
jaar
de
eerste HDTV-zender
te
ontvangen.
Wat
ook
helpt
is
dat
het
aantal
weergevers
dat
met
HDTV-signalen
overweg
kan
is
toegenomen
en
een
redelijk
aantal
televisiekijkers
al
ervaringen
aan
het
opdoen
is
met
HDTV-uitzendingen.
Wat
bijna
niemand
weet,
is
dat
er
al
talloze
tv-producties
in
HD-kwaliteit
worden
opgenomen.
Voorbeelden
zijn
de
Olympische
Spelen,
maar
bijvoorbeeld
ook
concerten
en
shows
zoals
de
TMF
Awards.
De
grootste
troef
van
HDTV
evenwel
is
de
serieus
in
gang
gezette
digitalisering
van
de
tv-wereld.
Immers,
via
de
satelliet,
via
de
ether
en
via
de
kabel
zijn
digitale
signalen
door
te
geven
en
dus
is
het
ook
geen
probleem
om
HDTV-signalen
bij
u
thuis
in
de
huiskamer
te
brengen.
Een
voorbeeld
daarvan
is
de
in
Europa
bekende
Astra-satelliet.
Door
nu
meer
bandbreedte
in
te
ruimen
voor
een
kanaal
is
een
opening
geschapen
voor
de
doorgifte
van
HDTV-signalen,
een
mogelijkheid
waarvan
de
eerste
Europese
HDTV-zender
momenteel
dan
ook
gebruikmaakt.
Datzelfde
geldt
ook
voor
de
Nederlandse
kabelmaatschappijen
die
al
geruime
tijd
ook
digitale
tv
via
de
kabel
aanbieden.
Ook
hier
geldt
dat
het
technisch
geen
probleem
is
om
HDTV-signalen
te
verzenden,
mits
er
bandbreedte
voor
wordt
vrijgemaakt.
|
|
|
De uitrol van glasvezel, momenteel volop
gaande in onze hoofdstad, heeft veel
inrenationale belangstelling. De Britse
narktonderzoeker Graham Finnie vindt dat
telecom bedrijven zich teveel laten
leiden door eigen geldstromen, terwijl
gemeentes als Amsterdam juist belang
zien in glasvezel voor een aantrekkelijk
ondernemersklimaat.
De uitrol van glasvezel, momenteel volop gaande in onze hoofdstad, heeft veel inrenationale belangstelling. De Britse narktonderzoeker Graham Finnie vindt dat telecom bedrijven zich teveel laten leiden door eigen geldstromen, terwijl gemeentes als Amsterdam juist belang zien in glasvezel voor een aantrekkelijk ondernemersklimaat.
Natuurlijk vergt glasvezel tot in de huiskamer (FTTH - fiber to the home) enorme investeringen, waarbij de kosten kunnen oplopen tot ongveer 800 euro per huishouden, afhankelijk van de soort bebouwing. In Zweden is de aanleg van glasvezel een private aangelegenheid, huiseigenearen kopen zich zelf 'in' voor maar liefst 2500 euro, daar ziet men het als lange termijn investering, die verhogend werkt in de waarde van het huis. In Amsterdam participeren op gelijke wijze ook woningbouwcorporaties in de aanleg van glasvezel, dat wordt vooral gezien als een lange termij investering. Woningbouwcorporaties zijn hieraan gewend en zien glasvezel dan ook als extra, maar vooral eigen toegevoegde waarde. Bij KPN loopt het nog geen storm, zij zien VDSL2 als alternatief, een extreem snelle versie van ADSL over koper. Marktanalisten zien dat toch vooral als overgangstechnologie, over een jaar of vijf is ook deze technologie gelimiteerd tot 'slechts' 100Mbps. En dan blijft uiteindelijk toch alleen galsvezel over om een stap verder te kunnen. Draadloze technologie is nog verder verwijderd van een haalbare breedband performance.
Im Amsterdam wordt 30 miljoen geïnvesteerd voor 40.000 aanlsuitingen, dus 750 euro per aansluiting. Toepassingen zijn terug te vinden in onder andere VOIP, radio en (interactive) televisie in HDTV format. Over 100Mbps, zijn al twee HDTV kanalen mogelijk in combinatie met 80 analoge kanalen.
|
|